Remco Stoffer


Namen
: Remco Stoffer
Wonen in Spanje sinds: 1996
Waar: Menorca, Gran Canaria, Fuerteventura en nu Cambrils (Tarragona)
Gezinssamenstelling en leeftijden: 40 jaar, samenwonend met 35 jarige Spaans/Argentijnse vriendin Maria Eugenia Verduschi-Mulade
Website: Spanje Vandaag
Twitter: @remstoffer
Twitter: @SpanjeVandaag

1. Waarom zijn jullie geëmigreerd?
Ik ben geëmigreerd naar Spanje voor werk, als entertainer (animador) en DJ. Door toeval ben ik eigenlijk in Spanje terecht gekomen nadat ik twee zomers op Kreta en Corfu in Griekenland had gewerkt in de entertainment business. Omdat ik een baan aangeboden kreeg in S’Algar op het eiland Menorca vertrok ik naar dat hotel voor de zomer in 1996. Die zomer beviel mij wel in Spanje en dus was het logische gevolg het winterseizoen te doorstaan op de Canarische eilanden waar mij een baan werd aangeboden op Gran Canaria in Playa del Ingles. Hier heb ik toen enkele maanden gewerkt in verschillende hotels maar bleek het al snel niet mijn plaats te zijn. Na drie maanden te hebben gewerkt op het buureiland Fuerteventura in de plaats Caleta de Fuste was ook dit eiland niet helemaal mijn ding waarop ik weer terug verhuisde naar Gran Canaria om in hotel Taurito Princess in Mogán te gaan werken. Dit beviel mij wel en dus bleef ik hier ruim twee jaar om als entertainer en Dj hoofdzakelijk Britten, Duitsers en Tsjechen te amuseren. Na deze avonturen op Menorca, Gran Canaria en Fuerteventura, was het voor mij tijd om naar het vasteland van Spanje te vertrekken. Na zes maanden een verblijf in Nederland kreeg ik een baan als reisleider aangeboden voor de touroperator Marysol. Zij stuurden mij naar Salou, een badplaats die bij mij in 1999 nog niet echt bekend was. De verrassing was enorm groot toen ik in Salou aankwam en alleen maar Nederlanders en Britten zag rondlopen. Dit was niet helemaal wat ik van Salou verwachte maar aangezien Salou dichtbij een van mijn favoriete steden, Barcelona, ligt besloot ik toch maar te blijven en de zomer af te maken. Die zomer van 1999 beviel mij uiteindelijk wel en die winter kreeg ik tevens een baan aangeboden voor Rekro Reizen in de skiplaats Formigal (Aragón) in de Spaanse Pyreneeën om daar als reisleider te werken gedurende de wintermaanden. Uiteindelijk heb ik in Formigal vier seizoenen gewerkt en ben ik nog steeds werkzaam in Salou als reisleider, inmiddels niet meer voor Marysol maar voor Snoeyink en Rekro Reizen. Daarnaast houd ik mij al enkele jaren bezig met het maken van een tijdschrift voor de toeristen die naar de Costa Dorada komen en maak ik websites voor bedrijven en particulieren in de regio. Sinds 2008 run ik ook de website SpanjeVandaag, een nieuwsportaal met het laatste Spanje nieuws in het Nederlands. Het werk van reisleider is immers aan de Costa Dorada slechts een werk van zes tot zeven maanden in de zomer. Gedurende de winter zijn er veel mensen, ook Nederlanders, die net zoals ik niet werken.

2. En waarom juist naar Spanje?
Zoals eerder vermeld ben ik naar Spanje gekomen voor werk in het toerisme. Sinds de MAVO opleiding had ik al Spaanse les welke ik ook later op de MDS en op de MTRO heb gevolgd. Toch was ik voor 1993 nog nooit in Spanje geweest en was mijn favoriete vakantieland toch eigenlijk Griekenland. Nadat ik enkele reizen naar Spanje had gedaan via de MTRO en StudyTravel en het echte Spanje (Barcelona, Madrid, Salamanca, Málaga) heb leren kennen stond mijn besluit vast; ooit wil ik in Spanje wonen. Na twee zomers op de Griekse eilanden was het in 1996 dan eindelijk zover en verhuisde ik naar Spanje. In het begin slechts voor 6 maanden en 12 maanden en altijd met het idee om weer terug te gaan naar Nederland. Sinds 2003 heb ik een huis in Cambrils en woon ik definitief in Spanje en heb ik hier een leven opgebouwd en van Spanje mijn tweede thuisland gemaakt (Nederland zal altijd de eerste blijven). Aangezien ik in het toerisme wilde werken en de taal en de cultuur geweldig vond, was Spanje een logische keuze. Daarnaast is het land vanuit Nederland makkelijk te bereiken en is Spanje, meer dan bijvoorbeeld Griekenland, Europeser ingesteld. Nu ik alweer 15 jaar in Spanje woon kan ik wel zeggen dat ik de juiste keuze heb gemaakt.

3. Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie?
Eigenlijk helemaal niet. Heb van de ene maand op de andere mijn koffer ingepakt en ben naar Menorca vertrokken met het eerste vliegtuig wat er vrij was. Mijn geluk was echter wel dat ik al sinds de MAVO Spaanse les heb gehad en dus met de taal (althans de theorie) niet zoveel problemen heb gehad in het begin. Buiten de Spaanse lessen om wist ik eigenlijk niet zo heel veel van het land Spanje af maar dankzij die lessen Spaans begon ik het land wel steeds leuker te vinden. Aangezien in het begin mijn verblijf slechts zes maanden zou duren maakte ik mij ook nergens zorgen over en bereidde ik mij helemaal niet voor. Toen ik mij moest aanmelden voor een NIE en een Seguridad Social nummer en toen mijn eerste loonstrookjes binnen kwamen, kwamen de serieuze zaken pas naar boven. Toen merkte ik wel dat er iets meer bij kwam kijken maar zolang als mijn loon op mijn net geopende Spaanse bankrekening werd bijgeschreven vond ik alles wel goed. Toen ik in 2000 mijn tarjeta de residencia aanvroeg en drie jaar later mijn huis kocht in Cambrils, werd alles pas echt serieus. Aangezien ik mij nooit goed heb voorbereid heb ik alles al doende geleerd, misschien ook wel de beste manier. Toch blijft een goede voorbereiding belangrijk voor aspirant emigranten, zeker omdat Spanje een land is waar de bureaucratie en het papierwerk verschrikkelijk is. Gelukkig is er internet en zijn er diverse Nederlandse websites te vinden met veel informatie voor emigranten. Daarnaast zijn er veel medelanders die in Spanje wonen en kunnen helpen met eventuele problemen.

4. Wat viel er mee?
De levenswijze van de Spanjaarden over het algemeen. In het begin vond ik het geweldig om in een Centro Comercial te gaan zitten, een cortado te drinken en naar mensen te kijken. Om 21.00 uur ’s avonds was het nog een gekkenhuis, moeders met kinderen, opa’s en oma’s, schoolkinderen, etc. Die aanpassing ging vanzelf gelukkig. In het begin vond ik de eettijden in Spanje raar, warm tussen de middag en dan om 21.00-22.00 uur weer warm eten. Nu eet ik warm tussen de middag, bekijk ik het journaal en houdt ik een siësta gedurende de zomermaanden als het erg warm is, echt Spaans dus. Ik ben nog steeds van mening dat de Spanjaarden over het algemeen meer van het leven genieten dan de Nederlanders, iets wat ongetwijfeld met het klimaat te maken heeft. Daarnaast hebben de meeste Spaanse vrienden nog wel tijd voor je en zoniet dan maken ze tijd voor je. Als ik nu naar Nederland ga voor een weekje moet je afspraken maken aangezien iedereen het zo druk heeft met van alles en nog wat.

5. En wat viel er tegen?
Het snelle Spaans van de Spanjaarden. Vooral in het begin verstond ik niets van de antwoorden die men gaf op mijn met zorg ingestudeerde vragen. Langzaamaan ben ik het Spaans beter gaan begrijpen en kan ik wel zeggen dat zelfs het snelste Spaans niet te gek is voor mij (behalve het Spaans wat men in Cádiz spreekt, daar versta ik dus helemaal niets van). De drukte van de Spanjaarden en de herrie die men maakt. Zet vier Spanjaarden bij elkaar en het lijkt wel een hele bus vol!! De manier waarop de meeste Spanjaarden nog met het milieu omgaan en met name het afval. Ik kan er nog steeds niet tegen als iemand iets zomaar op straat gooit of zomaar een kar vol afval in de campo leeggooit alsof het niets is. Gelukkig wordt er steeds meer gerecycled door de Spanjaarden maar blijven er dingen bij zitten die de ouders hun kinderen moeten aanleren. Het begint met het afval op de vloeren in de bars en de pipas op straat. Soms zijn de Spanjaarden erg laks met dingen; auto dubbel parkeren terwijl daardoor de hele straat vast komt te staan, televisie hard zetten om middernacht, schreeuwen terwijl men eigenlijk wil praten, etc. Maar, ik mag ook niet teveel zeuren en de Spanjaarden de Nederlandse mentaliteit proberen op te leggen, ik ben immers in hun land komen wonen en niet andersom. Veel Nederlanders moeten denk ik ook afleren om steeds “Maar bij ons in Nederland…” te zeggen.


6. Hoe is jullie Spaans?

Ondanks mijn Spaanse les op de MAVO, MDS en MTRO, heb ik bijna al mijn Spaans geleerd in Spanje zelf gedurende de jaren dat ik hier nu woon. Volgens mij mag er wel wat gedaan worden aan mijn Spaans, zeker de verschillende tijden, mannelijk en vrouwelijk etc, en waarschijnlijk het onvermijdelijke Nederlandse accent. Toch zeggen de Spanjaarden zelf vaak dat ik goed Spaans spreek maar zelf vind ik van niet. Ik woon al jaren in Catalunya en mij wordt wel eens verweten dat ik na 12 jaar in Cambrils nog geen Catalaans spreek. Mijn antwoord is dan bijna altijd: op het moment dat jullie Engels, Duits, Frans en Nederlands willen gaan leren zal ik mijn best doen om het Catalaans te gaan leren……meestal blijft het dan stil. Sinds dat ik een Spaans/Argentijnse vriendin heb en samenwoon met Maria Eugenia, kijken wij bijna alleen nog maar Spaanse televisie en is mijn Spaans nog beter geworden en is mijn woordenschat nog groter geworden. Ik moet nu wel weer oppassen voor het Argentijnse accent wat ik van haar en haar familie overneem. Het Spaans schrijven is voor mij een ander verhaal aangezien dat wellicht het enige is waar nog wel aan gewerkt moet worden. Ik maak nog veel te veel fouten.

7. Zijn jullie geïntegreerd?
Ik hoop het wel. Toch heb ik dat niet bewust gedaan, dat is vanzelf gegaan. Na diverse jaren in Spanje komen er vanzelf Spaanse vrienden terwijl er ook altijd Nederlanders zijn die in de omgeving wonen waar je vanwege je werk of privé mee om gaat. Het feit dat ik een Spaans/Argentijnse vriendin heb helpt wel met het integreren aangezien ik thuis bijna alleen nog maar Spaans spreek (op enkele woorden tegen mijn hond na dan) en louter alleen nog Spaanse televisie kijk. Ik heb mij gedurende de jaren steeds meer aangepast aan de Spaanse levenswijze en zou eigenlijk nu niet meer anders willen. Veel Nederlanders denken helaas nog steeds dat het aan Spanje aanpassen betekent dat men Sangria moet drinken, Tapas dient te eten en Siësta moet houden. Helaas komt er meer bij kijken dan slechts de clichés.

8. Wat missen jullie van Nederland?
Helemaal niets. Zoals altijd is het wel prettig de familie om je een te hebben maar die zie ik regelmatig en zoniet, met Ryanair ben je zo in Nederland en zij zo in Spanje. Veel Nederlandse producten zijn tegenwoordig ook gewoon in Spanje verkrijgbaar bij bijvoorbeeld Nederlandse supermarkten aan de Spaanse Costa’s. Wil je Nederlandse pannenkoeken eten of een lekker biefstukje eten dan kun je altijd wel ergens in een Nederlands restaurant terecht.

9. Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Spanje?
De taal leren, erg belangrijk. Daarnaast bereidt je voor op de Spaanse levenswijze en cultuur zodat als je eenmaal in Spanje woont niet meteen alles raar gaat vinden. Doe onderzoek via boeken of websites naar regelgeving, wetten en andere bureaucratische rompslomp want Spanje staat bol van de regels waar een goede kennis van de Spaanse taal wel een must voor is. Af en toe zie ik wel eens die programma’s op de televisie zoals Ik vertrek of Droomhuis in de zon en elke keer moet ik weer lachen om de mensen die onvoorbereid naar een land verhuizen zonder zich te realiseren dat daar andere regels gelden. Ook al is alles een groot Europa, dat wil nog niet zeggen dat alles een pot nat is.

10. Zijn jullie verwachtingen uitgekomen?
Eigenlijk had ik geen verwachtingen toen ik eenmaal naar Spanje vertrok. Ik wilde gewoon in het toerisme werken en lol hebben. Nu die levensfase voorbij is kan ik wel zeggen dat ik tevreden ben dat ik naar Spanje ben verhuisd en van Spanje mijn tweede thuisland heb gemaakt. Ondanks de vele problemen die het land op dit moment heeft blijft Spanje een mooi land met een enorme schat aan cultuur en natuur, mooie steden en streken en meestal vriendelijke en behulpzame mensen die de Nederlanders een warm hart toedragen, zeker sinds dat Cruijff in Barcelona woont hahaha. Bij de WK finale van 2010 hoopte ik dan ook stiekem dat Spanje zou winnen en ik schaamde mij ook een voor het voetbalspel van de Nederlanders. ¡¡Viva España!!

 

Leave a Comment

{ 10 comments… read them below or add one }

1 tamara stoffer February 19, 2011 at 09:37

Lieve rem en Eugenia,

Wat ontzettend leuk om dit te lezen. Wat een mooi verhaal! Wat fijn dat je je plek in Spanje samen met Eugenia helemaal hebt gevonden!
En nu misschien al gauw een verhuizing naar de andere kant van het land. Weer een nieuwe stap. Zouden jullie daar oud gaan worden samen met de honden? Spannend allemaal. Hou ons op de hoogte……..

Veel liefs,

Tamara

2 Susan Wolfs-Jansen July 23, 2012 at 07:51

Hoi Remco,

Leuk om jou zo nog eens tegen te komen. Ik was benieuwd naar alle verhalen over de bosbranden in Spanje. Ik was in 1999 ook reisleidster in Salou maar dan voor Solmar, samen met Adje en Monique. Ik weet helemaal niet meer of je mij nog kent, maar toen ik op spanje vandaag de verhalen aan het lezen was en ik de foto bij jouw naam zag wist ik het zeker dat is Remco. Leuk om je levensverhaal eens te lezen. Ik ben na Salou als hostess aan de Costa del Sol gaan werken, helemaal overtuigd om me definitief te gaan vestigen in Spanje. Die baan liep uit op een fiasco, geen werk en jezelf dood vervelen, waardoor ik uiteindelijk weer in Nederland kwam. En met plezier woon ik nu hier al mis ik soms nog wel het mooie weer en de prachtige levenswijze van de Spanjaarden. Wel grappig, ik werk nog altijd in de reiswereld, dus als ik mensen met Snoeyink naar Salou boek weet ik dat ze in goede handen zijn.

Groetjes,
Susan

3 Ruud Reij February 4, 2013 at 15:36

Heb met veel plezier je stuk gelezen.Heb je erg goed gedaan.
Ik heb ook een beetje een Spaans verleden,en wil eigelijk weer terug.
Maar het economische klimaat is niet erg lekker dacht ik.Ik ben kunstenaar en zou het liefste weer op ibiza willen gaan wonen.Wat ik eerder 3jaar heb gedaan.Behalve de maanden juli en aug. waar alle idioten naar het eiland komen is het er erg goed toeven.
Heerlijk relaxed eiland.Maar wellicht dat ik nog naar Menorca verhis waar het nog relaxter is.Zeker als ik heerlijk wil gaan schilderen is dat een goede en btaalbare plek.Denk ik.
Ook heb ik bij een grote uitgeverij gewerkt (VNU) nu Sanoma,vandaar mijn compliment voor je pagina/website.
Kun je daar makkelijk je geld verdienen?En denk je dat alles weer een beetje aantrekt?Misschien heb je tijd om een keer te reageren.
Kijk maar.Wens je het alllerbeste en wellicht tot ziens
Vriendelijke groet Ruud Reij

4 Bertie March 7, 2013 at 15:27

Heerlijk vind ik het om dit soort verhalen te lezen.
Voor wij naar spanje emigreerde, hebben we veel gelezen en zijn we naar emigratiedagen geweest.
Maar toch loop je altijd nog tegen dingen aan die je niet had kunnen voorzien.
Ook wij wonen in Cambrils (eerst in Salou gewoond), we zijn eerst zo’n 13 jaar toerist hier geweest.
We twijfelen nog wel of we in Catalonie willen blijven wonen, omdat de winters in t Zuiden van Spanje toch nog wel iets gerieflijker zijn, maar de tijd zal t leren, hier zijn we voorlopig voor de 7 seizoensmaanden nog voorzien van werk.
Succes met je website en alle berichten, ik lees ze met plezier.
Saludos, abrazos y besos van een “bijna” buurvrouw, hahaha

5 jose February 1, 2014 at 12:06

Hallo Remco. Ik heb een vraag. Wij gaan al jaren naar Hotel LaspPalomas in Torremolinos. Heb een stukje gelezen van jou verslag over dit hotel. Kun je mij zeggen hoe daar de stand van zaken is en of het ooit weer open zal gaan. Vast bedankt en een fijn weekend. Hartelijke groet Jose

6 Yvonne valentijn February 7, 2015 at 23:43

Hallo,Remco ik woon Ook in Cambrils vanaf 2005 en ken geen nederlanders hier ,die zijn terug naar zaandam vind je stukjes heel ,leuk en het Klopt wat je Zegt wij wonen hier en moeten ons aan passen niet anders om gr yvonne

7 ramon helmhout October 21, 2015 at 15:23

Hallo Remco
mooi verhaal heb je geschreven, ik ben zelf in Cambrils geboren en heb er 11 jaar gewoond, in 1981 verhuisd naar Enschede met de familie, mijn ouders hebben daar 14 jaar een restaurant gehad en nog steeds familie in Cambrils wonen, ik kom natuurlijk elk jaar naar mijn “thuis” met mijn vrouw en kinderen, ook wij kennen de verhalen van hey we gaan nu verhuizen naar Spanje en komt het wel goed, mijn ouders hebben vele jaren Nederlanders, Duitsers en Belgen geholpen met de papieren rompslomp haha.
denk dat je mijn Oom en tante wel kent bijna iedereen in Cambrils kent ze, ze hebben een foto zaak aan de rambla(foto fesalmar)
veel succes
ramon

8 jan koopman December 28, 2015 at 14:55

Hallo Remco, maar ook Bertie en Yvonne.
Heerlijk en leuk stuk om te lezen. Als newbie moeten mijn vrouw en ik samen met zus en zwager hier nog veel leren. Wat voor ons, 55 plussers maar nog geen pensionados, de reden van aanwezigheid in Cambrils is, is een relaxte vakantiebestemming. Na jaren Salou wilden wij toch een eigen plekje hier. Iedereen in Salou adviseerde ons om dan naar Cambrils te gaan waar wij inmiddels in de Puerto een mooie Piso voor meerdere jaren hebben gehuurd. Het feit dat ik, Jan, door een motorongeluk in een rolstoel zit maakte het er niet makkelijker op om iets geschikts te vinden. Nu na een jaar, wij vliegen meerdere keren per jaar naar NL voor ons werk, heb ik een perfect aangepaste Piso. Wij willen echter nog meer in de toekomst en, hoewel we al ver gekomen zijn, zou wat hulp en gezelligheid van medelanders prettig zijn.
Voel je allemaal vrij om te reageren, het lijkt ons leuk om met ervaringsdeskundigen in contact te komen en misschien eens wat te drinken.
Over een aantal jaren willen wij ons hier iets vaster vestigen.
Mijn mail is koopman104@gmail.com
Bijna zit dit verblijf er weer op maar in februari zijn we hier weer.
Ik zie jullie reacties tegemoed.
Fijne feestdagen nog en groeten
Jan.

9 Monique Zeeman. February 25, 2017 at 20:30

Wat een vet leuk en goed verhaal hebben jullie geschreven. Ik moet zeggen mijn hart ligt al mijn hele leven in Spanje. Gewoon van de vele vakanties ook op gran Canaria. De spanjaardenzijn zo hartelijk. Nu ben ik in een relatie maar wil zo graag naar Spanje ondat ik denk dat mijn hart daar ligt…. ik weet niet goed wat ik moet doen… Maar het werk in NL bevalt mij gewoon niet…. het is de algehele levens stijl wat mij niet bevalt. Ik zou zo graag alleen al sinaas appels willen plukken en zo een beetje de taal op doen. Unps cervesa por favor dat lukt nog wel haha maar verder moet ik echt mijn best gaan doen. Maar zou het super graag willen leren. Oja ik ben 40 jaar wat kan ik doen? ?groetjes Monique Zeeman

10 Ton December 20, 2017 at 11:42

Goede middag Remco.

Onze intense is om na mijn pensioen naar Spanje te emigeren
Rond het plaatje Miami platje een huisje te huren.

Nu ben ik op zoek naar gelijk gezinde die dit al hebben gedaan.
Is er misschien in jou kennissen kring die aan deze wens voldoet.
Graag zou ik met deze persoon in contact willen komen.

Ton