Corrina en Gerrit Kruis

Corrina en Gerrit Kruis over emigreren naar Spanje

Namen: Corrina en Gerrit Kruis
Wonen in Spanje sinds: 22 juni 2006, we heugen het nog als de dag van vandaag!
Waar: Visalibons, een piepklein bergdorpje op 1100 meter hoogte in de Ribagorza, centrale Spaanse Pyreneeën.
Gezinssamenstelling: Corrina (1963) en Gerrit (1962), onze dochters hadden geen zin en  interesse om mee te gaan naar Spanje.

Bedrijf : Casa Álamos Bed & Breakfast
Weblog
Turismo Rural Casa Alamos
FacebookCasa Álamos B&B

1. Waarom zijn jullie geëmigreerd?
We hadden een goed leven in Nederland. Maar na een (domme) doorgevoerde bezuinigingsronde bij defensie kwam er plotseling ook de mogelijkheid om onder goede voorwaarden te vertrekken. Toen zijn we gaan nadenken over onze toekomst. We voelden ons nog jong, sterk en ambitieus;  de toekomst bij defensie zag er voor Gerrit ronduit slecht uit en hij had ook absoluut geen zin om de laatste jaren nog overal op de wereld vieze brandjes te moeten gaan blussen namens een regering die vervolgens wel de hakbijl in de krijgsmacht ging zetten. Corrina had geen speciale band met haar werk en was ook wel toe aan een avontuur blijkbaar. We kregen het idee dat werken voor onszelf ons wel eens goed zou kunnen bevallen. We hebben beiden veel vrijwilligerswerk gedaan in verenigingsverband en willen altijd iets betekenen voor mensen en het mensen naar de zin maken. We kunnen goed organiseren. Een B&B leek ons dus een prima uitdaging, maar wat ons betrof moest dat dan wel ergens onder de zon en weg van de Nederlandse stress, bemoeizucht en regelgeving zijn.

2. En waarom juist naar Spanje?
Buiten de EU was voor ons geen optie. Te ver weg en te moeilijk opstarten waarschijnlijk. De voordelen van binnen de EU blijven dienden zich dus al snel aan. Heel eerlijk gezegd hadden we een klik met Ierland, maar ja, dat weer! Frankrijk, Italië, Portugal en Spanje stonden dus op ons lijstje van mogelijkheden. Binnen een fles wijn wisten we eigenlijk al dat het Spanje moest gaan worden. Het was een gevoelskwestie!  We kunnen nu zeggen dat ons gevoel goed was!

3. Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie?
Dat was echt een luxe, bijna te gênant om te vertellen! Om te beginnen kregen we vanuit Defensie een jobcoach toegewezen die ons ter beschikking stond. Er moest namelijk een goed businessplan op tafel komen alvorens we voor onze afkoopsom in aanmerking konden komen. Daarnaast mochten we als voorbereiding op onze emigratie op kosten van Defensie naar Spanje reizen om daar ons zelfstandig ondernemerschap voor te bereiden. Daar hebben we goed gebruik van gemaakt. Toen we permanent in Spanje aankwamen hadden we binnen vier weken de zaak “om” en hadden we een huurhuis om in te wonen en een koophuis om te verbouwen, reed de auto op Spaans kenteken, hadden we het NIE en nog wat andere zaken waren supersnel geregeld. Daarnaast kregen we, nog in Nederland, bijna alles waar we om vroegen, wel binnen de mogelijkheden en binnen een budget overigens 🙂 Een flink boekenpakket en een super intensieve persoonlijke taalcursus werden voor ons gefinancierd.

Corrina en Gerrit Kruis over hun emigratie naar Spanje
4. Wat viel er mee?

Eigenlijk alles! Om te beginnen het weer natuurlijk, hoewel het hier in de bergen pittig koud en met sneeuw kan zijn is het toch vrijwel altijd helder en zonnig. Voor mist en vochtigheid zitten we gewoon te hoog. De mensen in de streek zijn super aardig en oprecht geïnteresseerd, vooral als je probeert Spaans te praten. De comarca en de gemeente zagen ons graag komen en een bedrijf beginnen, in een streek waar toerisme ongeveer het enige is wat er is. Alle instanties werden door ons als zeer behulpzaam ervaren, het is ons als extranjero zelfs gelukt om een subsidie voor ons project te verkrijgen. En dan natuurlijk het grote verschil: de mensen kennen nauwelijks stress in de streek waar wij wonen. Natuurlijk moeten de zaken wel draaiende gehouden worden en je moet het elke maand maar zien te redden, maar de mensen gaan daar zo makkelijk mee om. Al snel gingen we daar in mee. We lieten die Hollandse mentaliteit varen en pikten de goede zaken uit de Spaanse mentaliteit. Als je die instelling aan kan nemen dan helpt dat echt voor jezelf en ook voor anderen. Dan kun je makkelijker omgaan met de problemen die je op je pad vindt en die houding wordt ook meer door de Spanjaard gewaardeerd dan die koele zakelijke Nederlandse houding. Het levert gewoon meer resultaat op en je krijgt sneller en beter je zaken gedaan. Dat is tenslotte het enige wat telt!

5. En wat viel er tegen?
Eigenlijk niet zo heel veel maar we kregen te maken met een tegenvaller die door ons niet te voorzien was. We hadden een plan, een huis, een architect en het geld beschikbaar om onze plannen te realiseren. We hebben meer dan 15 (!) aannemers over de vloer gehad maar bleven met lege handen staan. Niemand wou of kon onze oude vervallen boerderij in Visalibons transformeren naar een B&B. Het was nog net voor de crisis. Na wat wikken en wegen hebben we toen zelf de handschoen maar opgepakt en zijn we gewoon aan de slag gegaan. Met zijn tweetjes! De twee jaren die we onszelf hadden gegeven werden er uiteindelijk 5,5. Die totaal ruim 5,5 jaar aan levensonderhoud (zonder enige vorm van inkomsten) heeft ons uiteindelijk bijna de das omgedaan, maar die subsidie en een welwillende bank (die de potentie van ons bedrijf wou zien) hebben ons verder geholpen.

6. Hoe is jullie Spaans?
Natuurlijk maken we best nog fouten, maar we redden ons prima. We durven te praten, de woordenschat wordt nog steeds elke dag groter en we kunnen ons nu meer en meer verdiepen in de taaltechnische zaken. We hebben ons nooit verscholen achter een decoder met Nederlandse televisie maar vanaf het begin uitsluitend Spaanstalig TV gekeken. Alles! Vooral van spelletjes (praattijd op TV was voor ons dan denktijd op de bank) en kinderprogramma´s leerden we heel veel. Maar ook het nieuws kwam in het Spaans tot ons. Daarnaast hadden en hebben we geen andere buitenlanders om ons heen, zoals je vaak in urbanisaties aan de kust wel hebt. Uitsluitend Spanjaarden en daar zal je het mee moeten doen. Om een taal te leren is dat gewoon het beste, zoek het desnoods een aantal uren per dag op. Tip: koop een boekje met daarin alle onregelmatige vervoegingen!

7. Zijn jullie geïntegreerd?
In het begin zeker niet. In ons dorp wonen in de winter 4 mensen en in de zomer een stuk of dertig mensen. Voornamelijk ouderen. Die hadden toch allemaal een bepaalde achterdocht en een zwijgen. Overgehouden van de Franco periode. Ze vonden het dus helemaal niets dat een stel buitenlanders zich in hun besloten leven kwam mengen, een huis opkochten en dan ook nog eens van plan waren een Casa Rural op te starten en nog meer buitenstaanders naar hun besloten wereld te brengen. Ze waren ook erg sceptisch over onze plannen en onze aanpak; we kunnen ze geen eens ongelijk geven.  Maar gedurende de bouw veranderde dat. Er kwamen signalen vanuit de gemeente dat hetgeen wij deden best goed was voor de streek en toen het huis meer en meer vorm en vastigheid kreeg begon men interesse te krijgen. Mensen vroegen of ze even binnen mochten kijken, welke materialen wij gebruikten. Toen raakte de dorpsafgevaargdige (consejal) betrokken bij een verkeersongeluk niet ver van ons dorp. ´s Nachts stonden wij met onze reflecterende vestjes het (schaarse) verkeer te regelen. Ongewild heeft dat heel veel goodwil gekweekt. Het huis geraakte steeds meer gereed en steeds meer mensen zagen dat het goed was; goede en ecologische materialen en geheel in de stijl van het dorp. Langzaam maar zeker kwam er een besef dat wij wel eens de mensen zouden kunnen zijn die een Aragonees bergdorp gingen behouden voor wéér leegstand, een groot probleem in de streek. Toen we open gingen in 2012 hebben we het huis een weekeinde beschikbaar gesteld aan de drie in ons huis geboren dochters en hun echtgenotes; het was de familie van wie eens het huis geweest was. Dat gegeven ging de gehele streek door en vanaf dat moment was het ijs naar onze mening echt gebroken. 

Nu komt men aan de deur om te vragen of we mee gaan paddenstoelen plukken. Soms gaan we mee, soms kunnen we niet mee. Maar dan krijgen we toch een mandje paddenstoelen toegeschoven. Of appels, of peren, of noten. Verderop in het dorp wordt er een huis verbouwd. De familie is vaak bij ons binnen geweest om te vragen, te praten en foto´s te nemen. Nu constateren we dat het exact zo gaat als met ons huis. De zelfde technieken, de zelfde materialen. Zelfs de uit de muur stekende balken van de dakoversteek (canete) hebben exact de zelfde vorm als wij ze ooit hebben gemaakt voor ons huis. Dat vinden we leuk! Een ander mooi moment was er deze zomer toen er een weggenomen relikwie teruggeplaatst werd in het naast ons huis gelegen Romaanse kerkje. Dat was meer dan honderd jaar lang uit voorzorg (diefstal) elders bewaard. We werden uit ons huis gehaald om daar bij te zijn en foto´s te nemen. De klok werd geluid. Eén van de vrouwen legde uit: “nu jullie hier (vast) wonen, geeft dat ons het vertrouwen weer terug dat we onze oude relikwieën in de kerk terug kunnen plaatsen, jullie passen er wel op” Mooi toch?

Corrina en Gerrit Kruis
8. Wat missen jullie van Nederland?

Materialistisch helemaal niets! We zouden wel graag onze dochters, hun echtgenotes en onze kleinkinderen, alsmede familieleden en goede vrienden wat vaker willen zien. Skype kan dat nooit vervangen.

9. Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Spanje?
Ja hoor, genoeg.
Zorg dat je (enigszins) de taal spreek en ga, eenmaal in Spanje, aan de slag om die taalkennis uit te breiden. Luister en vooral PRAAT!!!! Wees niet bang om fouten te maken, Spanjaarden zijn geduldig en vergevensgezind. Belastingdienst, Guaria Civil en Seguridad Social. Het zijn echt geen boemannen en zijn er ook om te helpen! Verschuil je niet achter de schotel en de decoder met SBS6 maar kijk Spaanse TV, breek uit die Nederlandse cultuur en probeer zo veel mogelijk terecht te komen in de Spaanse. Daar ben je voor geëmigreerd toch?

Laat het “ik wil” en “ik moet” in Nederland. Als je mee kan gaan in de Spaanse mentaliteit helpt dat jezelf en de mensen (Spanjaarden) waar je zaken mee wilt doen. Blijf altijd beleeft!

Probeer je een beetje te verdiepen in het land Spanje, met zijn eigenaardigheden, zijn  gewoontes en zijn inwoners. Mooie boeken om mee te beginnen zijn bijvoorbeeld “Spanje achter de schermen” van Steven Adolf en “Spaanse spoken” van Giles Tremlett; maar er zijn nog meer prachtige boeken natuurlijk. De dingen die je daar in leest geven je een inzage in de denkwijze van een Spanjaard en geven je uitleg en begrip over typisch Spaanse zaken. Het is niet alleen leuk en leerzaam, maar je kunt er vooral je voordeel mee doen.

Als je iets zakelijks wil beginnen, ga dan even langs de Kamer van Koophandel. Tenslotte zou je dat in Nederland waarschijnlijk ook doen. Ze helpen je gratis en attenderen je op allerlei zaken zoals wetgeving, valkuilen, subsidies, mogelijkheden en onmogelijkheden, cursussen en software en startkapitalen.  Bovendien, als je ergens een bank binnenstapt voor geld, verlangt men vaak ondersteuning en/of een businessplan van diezelfde KvK, en ook dat wordt gratis voor je gemaakt.

Als je ergens een leuk stekje gevonden denkt te hebben, bedenk dan ook eens hoe het er zal zijn in een ander jaargetijde; het beste nog is het om ook eens die plek van je dromen verschillende malen per jaar te bezoeken alvorens je er gaat wonen. Andalucia heeft een lekker zacht klimaat in de winter maar kun je ook tegen de zomerse hitte? De Pyreneeën zijn lekker koel in de zomer, maar kun je ook tegen de koude en de sneeuw van de winter?

Laat de kuststreken los! Het is er druk, overvol en bezaait met mensen en bedrijven die allemaal hetzelfde willen doen als jij. Kijk ook eens naar de echte Spaanse binnenlanden. Zo mooi, zo veel mogelijkheden, zo veilig.

10. Zijn jullie verwachtingen uitgekomen?
Absoluut! Nog dagelijks genieten we van de streek waar we mogen wonen. De Pyreneeën zijn zo mooi en gevarieerd, die gaan nooit vervelen. Het feit dat we hier mogen wonen en werken is gewoon niet in geld uit te drukken. Ook wat betreft de Casa Rural hebben we het prima. We draaien een superlang seizoen van begin april tot meestal ergens in november en vier gastenkamers, alle maaltijden en alle rompslomp er omheen is echt keihard aanpoten. En eerlijk is eerlijk, elke dag vier badkamers uitsoppen is ook niet alles! We wonen ook zelf altijd in ons huis dus ook je privé is grotendeels weg als er gasten zijn. Maar als je dan ´s avonds met 6, 8, soms 10 gasten gezamenlijk aan de grote eettafel zit dan maakt dat alles weer goed. Ieder zijn verhaal, zijn beleving, zijn levenservaringen. Dát maakt het interessant en dáárvoor begin je een B&B. En als je dan je gastenboek nog eens doorbladert, als je de beoordelingen op Zoover nog eens doorneemt of als je een boeking krijgt van mensen die al meerder malen bij ons te gast zijn geweest, dan wordt je daar gewoon vrolijk van.

Leave a Comment

{ 1 comment… read it below or add one }

1 Peter Heres August 7, 2015 at 14:24

Hallo Gerrit,

Collega en ik hebben jullie site even opgezocht. Hoe gaat het in Spanje? Zo te lezen gaat het daar prima.
Ben op het moment werkzaam in het Marine museum. Hier gaat het ook prima. Weer een mooie zomer met veel bezoekers waaronder ook oud collega’s.

Groet

Peter Heres