Robert, Ariane en Donna van Wezel

 

Namen: Robert, Ariane en Donna van Wezel 
Wonen in Spanje sinds: 2006
Waar: Nerja (provincie Malaga, Andalusië)
Gezinssamenstelling en leeftijden: Robert 1975, Ariane 1974, Donna 2008
WebsiteLeven in Andalusië
WebsiteLife in Andalusia

1.       Waarom zijn jullie geëmigreerd? 
In 2006 heeft Robert zijn internetbedrijf kunnen verkopen en hierdoor hadden we een mooie financiële buffer. We waren ongebonden, hadden geen hypotheek of kinderen en dit was voor ons het moment om de vraag te stellen “Hoe willen we nou verder leven”. Gaan we nu een mooi groot huis kopen en blijft verder alles bij hetzelfde? In Nederland hebben we absoluut een gelukkig leven geleid, maar een leven aan de Mediterrane kust trok ons toch wel enorm. En met het oog op het stichten van een gezinnetje leek ons deze omgeving een gezond uitgangspunt. Weg van de regen, de files, de kantoorbanen, luchtvervuiling, criminaliteit, ‘mooi-weer stress’ etc. Toen het hoge woord eruit was, was er geen weg meer terug. En we hebben nooit getwijfeld aan onze keuze. 
 
2.       En waarom juist naar Spanje? 
Met het oog op het lange zonnige toeristenseizoen – we runnen hier ons restaurant Bagels & Tapas – is Zuid-Spanje een logische keuze. Spaans is een wereldtaal en de mensen zijn vriendelijk. Zeken als onderwijs en medische zorg zijn in het algemeen prima. Op het moment dat we de keuze hadden gemaakt, hebben we een rondreis langs de kust gemaakt van Denia tot Marbella (1500 km) en daar kwam het badplaatsje Nerja (50 km ten oosten van Malaga) absoluut als leukste plaatsje uit. Dat vinden we overigens nog steeds. En ook niet onaardig: Nerja heeft 300 dagen zon per jaar en geldt – samen met het naastgelegen plaatsje Torrox – als ‘beste klimaat van Europa’. 
 
3.       Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie? 
We hebben 1,5 jaar de tijd gehad om ons voor te bereiden. In deze tijd hebben we Nerja 5 keer bezocht om alle seizoenen mee te maken. Daarnaast hebben we natuurlijk taalles genomen, zowel in Nederland als in Spanje. Zo zijn we (als huwelijksreis!) een week intern geweest bij een Spaanse familie, waarbij we de hele dag les volgden op de taalschool.

4.       Wat viel er mee? 
Met een goede gestor is het niet zo heel moeilijk om je eigen bedrijf op te starten. Als je je goed voorbereid en de Spanjaarden laat zien dat je je best doet om de taal te spreken, zijn ze bereidwillig en vriendelijk. Ik vind Spanjaarden – een enkele uitzondering daargelaten – nog steeds erg leuke mensen en we voelen ons hier thuis. Heimwee hebben we ook nooit gehad en we genieten nog elke dag bewust van het mooie leven hier onder de Spaanse zon. Het werk in het restaurant vinden we ook nog altijd heel leuk. Heel sociaal en fysiek. We leven tegenwoordig op het platteland, midden in het groen. We beseffen ons dat we behoorlijk gezegend zijn met zoveel rust en natuur om ons heen, terwijl we ook binnen 10 minuten in het stadje zitten. Daarnaast hebben we een heerlijke dochter – inmiddels is ze 3 jaar – en zij heeft ook overduidelijk een heerlijk leventje hier. En er zijn altijd weer nieuwe uitdagingen. Zo zijn we begonnen met de verhuur van ons appartement in El Capistrano Playa en ben ik bezig een boek te schrijven over ons leven hier de afgelopen 5 jaar, spannend…
 
5.       En wat viel er tegen? 
Onze ervaring is dat je als buitenlander het makkelijkst vriendschappen sluit met mensen uit de Nederlandse of internationale gemeenschap. In ieder geval wel in een plaats als Nerja (24.000 inwoners), waar naast Spanjaarden ook nog 25% residenten wonen. Veel Spanjaarden hebben al een rijk sociaal leven, terwijl nieuwkomers dat nog moeten opbouwen. Op zich heb ik daar geen problemen mee. Tot nu toe hebben we het erg getroffen met leuke Nederlandse, Engelse, Zwitserse, Colombiaanse en Australische vrienden en collega’s. Waar we maar niet aan kunnen wennen is dat velen van hen na 1 of 2 jaar weer vertrekken (veelal vanwege de crisis) en dat je weer opnieuw opzoek moet naar mensen waar je echt een leuke klik mee hebt. Afscheid nemen is nooit leuk. Gelukkig hebben we via onze website www.leveninandalusie.nl ook vaak nieuwe contacten met mensen die zich in Nerja willen gaan settelen. 
 
6.       Hoe is jullie Spaans? 
Na 5 jaar Spanje kunnen we ons prima redden in het Spaans. Daar hebben we ook echt ons best voor gedaan, want het is behoorlijk pittig een nieuwe taal goed te leren. Het eerste halve jaar hebben we hier taalles gevolgd, 20 uur per week, en daarna hebben we nog een jaar lang privéles conversatie gehad. Maar omdat we niet met Spaanse collega’s werken en geen Spaanse tv kijken, blijft het niveau nu toch wel steken op de basisconversatie. Het is gewoon een continu proces dat nooit stilstaat, je moet er energie in blijven steken. We vinden het nog altijd een prachtige taal. Tijd om toch eens achter die Spaanse tv aan te gaan en weer eens wat grammaticaboeken erbij te pakken…

 
7.       Zijn jullie geïntegreerd? 
Er zijn hier veel buitenlanders (met name Engelsen) die doen alsof het hier “the UK under the sun” is. Ze spreken de taal niet, hebben hun eigen pubs, loodgieters, Sky satelliet tv en de kinderen gaan naar de internationale school. Het andere uiterste is dat je met Spaanse collega’s werkt, misschien een Spaanse partner hebt en in ieder geval Spaanse tv kijkt. Dan weet je ook wie de Spaanse André van Duijn is en volg je de Spaanse GTST. Deze mensen mijden de internationale gemeenschap hier het liefst helemaal, soms op het krampachtige af. Op de schaal van integratie zitten we denk ik in het midden.
 
8.       Wat missen jullie van Nederland? 
Nederlands brood, dagjes sauna met vriendinnen, Multivlaai en de Albert Heijn.
 
9.       Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Spanje? 
Zorg dat je genoeg geld achter de hand hebt. Als je bedrijf opstart: wees kritisch tegenover je plan en ga er al helemaal niet vanuit dat je meteen winst zult maken. Koop niet meteen een huis, maar ga eerst huren. Leer de taal en zorg voor een positieve en flexibele instelling. Als je in Nederland al overal kritiek op hebt, dan ga je in Spanje ook echt niet gelukkig worden.
 
10.   Zijn jullie verwachtingen uitgekomen? 
Het leven hier is natuurlijk nooit een momentopname met een enkel einddoel. Maar we voelen ons hier thuis en zijn absoluut gelukkig. In die zin zijn onze verwachtingen dus helemaal uitgekomen. We proberen vooral te genieten van ‘de kleine dingen in het leven’. Melancholische Andalusische smartlappen op de radio, het heldere uitzicht over de zee en de bergen, de geur van jasmijn en barbecue in de zwoele zomeravonden, gegrilde sardientjes eten op het strand in de zon in januari, de tas gratis exotisch fruit van onze allervriendelijkste tandenloze buurman, tostado con tomate op een terrasje als ontbijt, een schapenkudde als file. Nee, wij zitten hier wel prima.

Leave a Comment

{ 2 comments… read them below or add one }

1 marie-louise December 9, 2012 at 22:18

Hoi

Mijn wens is om ook naar Anaslusie te emigreren. Mijn dochter is nu bijna 4 jaar oud en vroeg me af hoe het onderwijs geregeld daar is voor kinderen en andere voorzieningen voor kinderen. En heeft ze makkelijk aansluiting met andere kinderen daar?

groeten Marie-Louise

2 Joke van Schie December 18, 2017 at 21:26

Goedenavond,

Ik heb met veel interesse uw verhaal gelezen. Nou heeft u het over een goede gestor. Heeft u een suggestie voor mij?

Ik hoor graag van u.

Met vriendelijke groet,
Joke van Schie