John Schuurman


Naam
: John Schuurman
Woont in Spanje sinds: 24 augustus 2007
Waar: Colmenar (Málaga)
Gezinssamenstelling en leeftijden: Alleenstaand – 51 jaar
Website: El Campesino

1. Waarom zijn jullie geëmigreerd?
Samen met m’n toenmalige echtgenote droomde ik al jaren van een leven in een ander land. Elke vakantie in het buitenland trokken etalages van makelaars onze aandacht. En steeds weer spraken we over de moeilijke stap om ons drukke en compleet geregelde leven in Nederland vaarwel te zeggen. Door deze gesprekken werd de droom steeds serieuzer, en toen we het er ook over eens waren welk gebied c.q. land zou moeten worden, werd er echt begonnen met het voorbereidende werk.

2. En waarom juist naar Spanje?
Het was al snel duidelijk dat onze nieuwe woonplek aan twee eisen moest voldoen. Veel zon, en niet te ver weg van Nederland. Dan kom je al snel uit op de volgende opties. Griekenland, Zuid-Italië of Zuid Spanje c.q. Andalusië. Griekenland viel vanwege de taal al snel af. Zuid-Italië werd het ook niet. Dat was een gevoelskwestie, te armoedig, moeilijk bereikbaar, niet onze mentaliteit. Dus richtten we onze pijlen op Andalusië.
We hebben diverse vakanties besteed aan het rondreizen door het gebied en al snel werd duidelijk dat het gebeid rond de Montes de Malaga ons het meeste beviel. Landelijke sfeer, zee en strand op 30 minuten, Malaga met het vliegveld ook op slechts 35 km.

3. Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie?
Zoals hiervoor al beschreven hebben we diverse vakantie besteed aan het bezoeken van onze nieuwe woonomgeving. Ook hebben we naar onze financiële situatie gekeken. Want wonen in een ander land is natuurlijk iets heel anders dan vakantie vieren. Zo was het belangrijk “hoe we de periode konden overbruggen vanaf het moment van vertrek tot onze pensioendatum”. We hadden berekend dat als we onze woning in Nederland zouden verkopen we voldoende middelen hadden om met een goed gevoel naar Andalusië af te reizen. Omdat we veel te jong waren om helemaal niks te gaan doen in Andalusië kochten we een klein dorpscafé in Colmenar, dat we met z’n tweeën zouden gaan runnen. Als hier dan ook nog eens inkomen zou worden gegenereerd, dan zou dat alleen maar leuk meegenomen zijn.


4. Wat viel er mee?
Hoewel we beiden nooit echt last van heimwee hadden, was dit toch wel een beetje een zaak waar je rekening mee houdt, als je je vaderland achter je laat. Maar ik moet zeggen, ik heb geen enkel moment last van heimwee gehad. Zelfs Studio Sport heb ik geen moment gemist. Het was eigenlijk wel een verademing dat je niet meer lastig werd gevallen met de overvloed van informatie over al het onheil wat er zich afspeelt in de wereld.

5. En wat viel er tegen?
De grootste teleurstelling was dat mijn inmiddels ex-echtgenote, al snel na aankomst “verliefd” werd op een Spaanse dorpsbewoner, waardoor er al heel snel een eind kwam aan mijn nieuwe leven. Zonder hier op alle details in te gaan, was dit toch wel echt iets waar ik geen rekening mee had gehouden tijdens de voorbereidingen van zo’n belangrijke stap, als emigreren. Die neem je toch alleen maar als je 100% zeker van elkaar bent en 100% op elkaar kunt vertrouwen.

6. Hoe is jullie Spaans?
Direct na aankomst hebben we ons gemeld bij een school welke Spaanse les verzorgde. Ook het werken in het dorpscafé met voornamelijk Spaanse klanten, heeft enorm geholpen bij het “Spaans leren”. Daarbij komt dat een Spanjaard het heel leuk vind dat je hem probeert in zijn eigen taal aan te spreken. Daardoor hebben ze vele geduld en proberen ze je te helpen door zelf alles drie of vier keer te herhalen. Inmiddels weet ik dat dit meer een gewoonte is.

7. Zijn jullie geïntegreerd?
Als je een dorpscafé begint, dan gaat de integratie eigenlijk helemaal van zelf. Binnen de kortste keren weten de dorpsbewoners wie je bent en al snel heb je, oppervlakkig contact met je klanten. Die je vervolgens ook weer ontmoet bij de kruidenier, de bakker, de slager, de kapper etc. etc. etc.
Maar daar blijft het dan ook wel bij. Je bent een buitenlander en je hebt andere gewoontes, dus je echt 100% thuis voelen, dat zal nooit gebeuren. Sinterklaas blijft voor mij belangrijker dan “Los Reyes Magos”.


8. Wat missen jullie van Nederland?
Eigenlijk helemaal niks. Met internet en je mobieltje in de hand is het vrij eenvoudig contact te houden met je familie. Daarbij is de afstand in combinatie met de lage vliegprijzen geen enkele belemmeringen om elkaar over en weer te bezoeken.
Als ik dan toch iets wil noemen dan moet ik eer lijk zeggen dat ik de “Oranje gekte” bij de voetbalevenementen wel heb gemist. Ook Koninginnedag is zo’n dag waarop je “het gevoel” een beetje mist.

9. Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Spanje?
Omdat je nooit 100% zeker bent over hoe het je gaat bevallen, zou ik iedereen willen adviseren eerst een huis te huren alvorens je er eentje koopt. Heeft tevens het voordeel dat je je hier in Spanje beter kunt oriënteren. En mocht je onverhoopt last van heimwee hebben of er komen andere problemen boven water drijven, dan heb je tenminste geen moeilijk verkoopbaar eigen huis als blok aan je been hangen.

10. Zijn jullie verwachtingen uitgekomen?
Het zal iedereen duidelijk zijn, dan mijn antwoord hierop NEE zal zijn. Maar dit nee is dan ook alleen van toepassing op de gewijzigde privé situatie.
Ik woon ondanks mijn scheiding nog steeds in Spanje, heb het er prima naar de zin. Heb inmiddels een nieuwe relatie met een Spaanstalige vrouw. Het genieten van het leven, toch de belangrijkste reden om Nederland te verlaten, is helemaal uit gekomen.

Leave a Comment

{ 6 comments… read them below or add one }

1 Niels January 21, 2011 at 12:12

Mooi stukje tekst John , en tot snel we hebben er weer zin in

Groeten Niels en Reintje uit het koude Nederland

2 Chantal March 22, 2011 at 12:14

Hey John,
idd mooie tekst, als ik de foto zie van de Iglo, heb ik zo zin in de vakantie in Mei!!! nog 9 wkn!
Tot gauw
X Chantal

3 Marlene July 19, 2011 at 12:28

Best John,
heb met interresse je verhaal gelezen, wat een teleurstelling! Maar gelukkig heb je nu een nieuwe relatie waarmee je verder kan in Spanje. Ik wens je veel geluk.
Zelf ben ik pas in Spanje komen wonen. Totnogtoe zijn we de afgelopen jaar elk jaar 2 a 3 keer geweest en het bevalt heel goed.

groeten,

4 Peter van den Brink July 3, 2012 at 15:51

Beste John,

Zat vanmorgen met Arnoud in de auto en je weet hoe dat gaat, dan komen alle oud collega’s langs. Arnoud attendeerde me op je site en daar direct even naar gekeken en je verhaal gelezen. Spanje kiezen boven Zuid-Italië is natuurlijk een enorme fout (geintje), want anders hadden we begin juni nog even bij je langs kunnen komen. Leuk om je verhaal te lezen, alhoewel je privé omstandigheid zeker een hele moeilijke periode zijn (geweest). Omdat ik Spanje helemaal niet ken, zal ik eens op de kaart gaan kijken waar je eigenlijk zit. De beslissing om naar Spanje te gaan, vind ik wel een hele bijzondere. Grote stap die jullie dan toch hebben genomen. Hopelijk heb je ondertussen je draai weer gevonden? Mogelijk niet goed gelezen, maar heb je die dorpskroeg nu nog?
Je schrijft het oranje gevoel te missen. Wat dat betreft heb je zeker een goede keuze gemaakt. EK was hier toch een drama en moet bij jou toch (weer) een super ervaring zijn geweest.

Groet vanaf het ROVC en vanuit een nu ook warm Ede.

Peter van den Brink

5 John Schuurman November 7, 2013 at 13:47

Hallo John,

Wat je al niet tegenkomt als je op je eigen naam googled. Een naamgenoot die (hopelijk) van het goede leven geniet. Ook nog van ongeveer hetzelfde bouwjaar (ben zelf geboren op 17-03-1961). Heb ook al jaren de kriebels om naar het zuiden te vertrekken, bij voorkeur Andelusie. PFft, het kan allemaal geen toeval zijn denk ik dan. Maar wat doen we ermee? Lijkt me in ieder geval leuk je eens op te zoeken als ik weer eens in de buurt ben. Kan ik je nog helpen ook in het cafetje. Naast bedienen, koken ben ik ook nog technisch vaardig. Dus wie weet. Ik hoop ff van je te horen, zie maar.

Buenos Diaos John S.

6 Arben January 14, 2016 at 09:29

Hi John,

Wat erg dat jij en Astrid niet meer samen zijn! Dit heb ik niet verwacht! Verder wens ik je het allerbeste in Spanje.

Arben