Harry van Hemmen

Harry van Hemmen over emigrereren naar Spanje

Naam:  Harry van Hemmen
Residentie in Spanje sinds:  2013
Waar:  Cantabria

1. Waarom zijn jullie geëmigreerd?
Mijn hele leven heb ik voor mijn werk –onder andere bij een buitenlandse firma- over de hele wereld gereisd. In totaal kwam ik geloof ik aan 47 landen waar ik ben geweest. Altijd had ik al het idee om eens in een ander land dan Nederland te gaan wonen, eigenlijk voelde ik me al op de meeste plaatsen wel thuis waar ik ooit kwam.

2. En waarom juist naar Spanje?
Spanje is heel anders dan Nederland (waar niets mis mee is) en toch niet zo ver weg en dus per auto of vliegtuig makkelijk bereikbaar. Het leven gaat in een lager tempo, er is rust en ruimte vandaar dat ik zeer bewust hier naar toe emigreerde.

Je weet als je naar Spanje emigreert dan moet je wel meteen aan de bak want niemand (zeker niet waar ik woon) spreekt een andere taal. Dat maakt het overwegen wat ga je doen en waar ga je wonen wel belangrijk.

Ik zou niet tussen andere niet-Spanjaarden in Spanje willen wonen. Voor mij was Spanje en met name de Costa Verde meteen al logisch want veel vrienden en familie komen uit buurprovincie Asturias. In Cantabria zitten we niet ver van familie maar ook niet te dichtbij, heel belangrijk. Dit deel van Spanje is uitermate rustig, ik woon op 1 minuut van de snelweg en heb hier nog nooit een file gezien. Het vliegveld is op een dik half uur.

Het strand is op loopafstand en de bergen tot ruim 2400 m hoog zijn niet ver weg op minder dan een uur. Ook op een uur van hier kun je in de winter gaan skiën, wat wil je nog meer. Niet ver van mijn woonplaats ligt een 3 kilometer lang zandstrand en is daarmee een van de grootste. Er zijn veel rotskusten met kleinere strandjes, twee met zelfs het (binnen)strand achter de kustlijn.

De omgeving is ruig dus wandelen is hier heerlijk en kan overal. Fietsen vergt wel veel meer inzet dan in Nederland maar ook hier zijn elektrische fietsen. Je kunt als je wilt de hele kust aflopen zonder dat iemand je stoort. De noordelijke route van de wandelroute “El Camino de Santiago” komt langs mijn huis.

Dichtbij zijn grote steden zoals Santander, de hoofdstad van Cantabria. Ook Bilbao (hoofdstad van Baskenland, bekend van het Guggenheim museum) en aan de andere kant Oviedo of Gijon in Asturias zijn niet ver weg.

Maar ik hou van rust en ruimte om me heen. Als de lucht wolkenvrij is en er geen wind staat komt de temperatuur in mijn beschutte tuin ook in de winter zo op 18 of meer graden. En in de zomer is het hier aan de Atlantische kust nooit te heet noch te druk.

Maar ja La Costa Verde is ook echt groen dus het regent hier ook wel ja maar nooit lang. Ik zou niet in het geelgekleurde deel van Spanje willen wonen maar dat is puur persoonlijk.

3. Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie?
Vanwege mijn werk was ik vaak in dit deel van Europa en overal zo gewend. Wel heb ik Spaanse lessen genomen, dat is gewoon onontkoombaar. En voor mij belangrijk: ik heb fiscaal jurist Jongbloed met zowel kantoor in Nederland als ook in Spanje mijn financiële situatie laten doorrekenen en mij laten adviseren. Dat was een behoorlijk bedrag maar elke euro de moeite waard!

Voor mijn werk had ik al in diverse delen van Spanje kortstondig gewoond. Maar heb vervolgens allereerst een toer door heel Spanje gemaakt om te bepalen waar ik zeker niet wilde wonen en zo bleef de Groene Kust als ideaal over. Diverse sites afgezocht (fotocasa.es of idealista.es) om een huurwoning te vinden. Met een lijst van 6-7 mogelijkheden daar een lang weekend aan gespendeerd tot ik een bungalow vond met een redelijke huur waar je in Nederland nog geen flat voor huurt.

Op een goede dag al mijn spullen opgeladen en vertrokken. En geen dag spijt gehad al vergde het wennen aan het langere tijd missen van mijn (klein)kinderen wel enige tijd.

Zee Zon Sneeuw Cantabria 2017
4. Wat viel er mee?
Kijk ik had (en heb, als het er op aankomt) dankzij hulp nooit een probleem met de taal. Ben je louter op jezelf aangewezen dan ligt dat totaal anders. Mensen zijn wel open hier maar soms kun je ze moeilijk verstaan. Officiële instanties werken iets anders dan in Nederland, dat vergt iets meer werk en tijd. Een goede voorbereiding voorkomt veel ongemak.

Opnieuw woon ik tussen de boeren en dat brengt mij terug naar de kinderjaren dat ik bij mijn grootouders in Noord Holland opgroeide, allemaal heerlijk dus. Ik herken hier de kleuren en geuren van de jaren 50 en 60. Zo verloopt het leven hier ook en zeker in de kleinere dorpen leven de mensen nog zo.

Mañana, mañana wat Nederlanders in ander provincies noemen daar merk ik hier zelden iets van. Als iemand zegt ik kom vandaag een klus doen dan is het ook (meestal) vandaag. Buren en bekenden staan altijd voor je klaar en dat is wederzijds. Ik zie veel vergelijkingen met het Nederland van vroeger.

Auto’s zijn hier goedkoper, bijna allemaal diesel ook omdat de wegenbelasting een lachertje is. Ik betaal voor mijn grote auto 104 euro … per jaar! Ik wil wel elektrisch gaan rijden maar die zie je nauwelijks laat staan een laadpunt dus we blijven maar zoals het was.

5. En wat viel er tegen?
Wat tegenvalt als je zoals ik nogal weinig geduld heb dan is het dat een aantal officiële zaken hier langzaam en via veel papierwerk verlopen. Dat is even gas terugnemen, hulp inroepen en volhouden maar vaak is het dan ook wel in orde. Zo rij ik eens per jaar na afspraak langs het belastingkantoor (Hacienda) en doe daar de aangifte samen met de beambte. De eerste keer was ik nog zeer verrast want na 6 minuten was mijn aangifte gratis voor elkaar.

Je moet hier wel een auto bezitten want openbaar vervoer is zeer beperkt. Reken hier aan de kust niet op een uitbundig (zomers) nachtleven want dat is er hier nauwelijks en dat bevalt mij uitstekend. Uiteraard zijn er legio bars en terrassen voor een drankje en een pincho of restaurants waar je voor 10-12 euro een prima en complete maaltijd eet. Kleine kinderen zijn hier in de zomer vaak rond middernacht nog op straat of in de restaurants, dat went nooit.

Het zijn hier ook geen echte ‘aanpakkers’ zoals wij dat in Nederland kennen. Je kunt rustig een kwartier door een winkel lopen zonder dat iemand je iets probeert te verkopen. Ik vroeg en kreeg van mijn dealer een inruilprijs voor mijn auto maar niemand reageerde daarna of ik een andere wilde kopen. Dat ben ik in Nederland heel anders gewend. De bankmedewerkers staan s’morgens onder werktijd zeker twee keer een kwartier in de bar voor een koffie, heel apart.

In diverse opzichten loopt Spanje 20-30 jaar achter op Nederland naar mijn mening. Denk daarbij aan de hoogte van salarissen, de minimale sociale zekerheid maar ook aan de hoogte van pensioenen of het summiere sociale vangnet. Het juk van dictator Franco heeft men zeker niet volledig afgeschud, corruptie is dagelijks in het TV nieuws aan de orde.

Er is tegelijk bewondering en haat voor de gevestigde orde en de elite die op hun beurt geen besef heeft hoe de normale mens leeft. De massa klaagt volop maar stemt uit gewoonte op dezelfde partij zonder zich te informeren of dat programma ook in hun eigen voordeel is. Voor het eerst heeft Spanje een regering van meerdere partijen en dat moet erg wennen.

Pas de laatste jaren zie je een tendens dat de huizenprijzen een beetje dalen echter zeker niet zo drastisch zoals in het zuiden. Hier zijn minder huizen en zeker niet te ver van de kust blijven die vrijwel onveranderd in prijs ook al staat er genoeg te koop.

6. Hoe is jullie Spaans?
Ik kan mij redden maar heb nog wel 3.5 uur per week les, “español para extranjeros”, -Spaans voor buitenlanders- en dat is hier gratis maar gaat wel geheel in het Spaans. Verder is mijn huisgenoot Spaans en thuis spreken wij een mix van 3 talen (Engels, Spaans, Nederlands). Ik blijf reizen en dan is het fijn als er dan iemand op de huisdieren past, die komen er in Spanje vaak maar heel bekaaid (of erger) van af in Spanje.

7. Zijn jullie geïntegreerd?
Ik voel me hier goed thuis, ken heel wat mensen in ons dorpje en omliggende plaatsen. Uiteraard heb ik er veel vrienden bij in de buurprovincie Asturias waar ze overigens een eigen dialect spreken. Dat went maar moeilijk want bovendien spreekt men veel en vaak allemaal op hetzelfde moment.

Het is in Spanje zo dat je niet of nauwelijks bij buren of kennissen op visite gaat, je spreekt af en ontmoet elkaar in de bar en niets mis mee maar gewoon een tikkie anders.

PECHON playa
8. Wat missen jullie van Nederland?
Familie en vrienden maar we hebben goed contact en zijn zeker 6-7 keer per jaar over in Nederland of men komt hier. Eens per jaar bestel ik een flinke doos met typisch Nederlands wintervoedsel, chocoladeletters voor Reyes (3 Koningen, het feest dat men in plaats van Kerstmis viert), drop, oude kaas, hagelslag en meer van dat soort zaken.

9. Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Spanje?
Ik zeg tegen iedereen met emigratieplannen hetzelfde wat ik mijn hele leven tegen anderen heb gezegd. Want over de hele wereld kwam ik in gesprek met mensen op al mijn reizen die zeiden: “dat wil ik ook.” En altijd was dan mijn reactie: “elk mens creëert zijn eigen kansen dus hou op met erover praten en doe het!”

Ik snap best dat dat niet voor eenieder weggelegd is. En ook dat mijn werk mijn hobby was. Hier aan de Spaanse noordkust is nauwelijks werk te vinden, laat staan voor buitenlanders. Een eigen B&B zoals ik in andere provincies lees dat kun je volgens mij wel vergeten. Er zijn al veel casas rurales en bovendien is hier in het noorden maar weinig toerisme, hoogstens 8 tot 10 weken in de zomer. Voor mij is dat een groot plus maar ik ben aow-er en hou van rust en herken de ‘domingeros’ (stadsmensen) in hun winterjas van een kilometer afstand op ons strand.

Er zijn hier in de buurt wel meerdere surfscholen en die zijn meestal druk bezet in de zomer. Uit heel Europa zie je rondrekkende jongelui die hier het hele jaar door komen om te surfen. Overweeg je toch de noordkust om daar te werken of iets voor jezelf op te zetten maak dan de juiste beslissing dat is wel cruciaal.

Heb je bewijs dat je aow op een locale bank binnen komt en heb je een internationale EHIC kaart voor de medische zorg dan kun je in Spanje zo een NIE en permanente verblijfsvergunning krijgen waarmee je alles kunt regelen en van je pensioen genieten.

10. Zijn jullie verwachtingen uitgekomen?
Als ik vanuit Nederland terugkeer naar Spanje dan stuur ik altijd na aankomst een berichtje: “ik ben weer thuis.” Hier in Cantabria is mijn thuis, dat zegt genoeg.

Terugkeer naar Nederland is niet aan de orde, mogelijk ga je verder nadenken als er gezondheidsproblemen de kop opsteken. Op je pensioen wordt in Nederland een percentage ingehouden en daar staat tegenover dat je dan in Spanje een beroep kunt doen op de gratis medische zorg. Ook dan is het van belang dat je je in het Spaans kunt redden.

Je kunt je daarnaast ook particulier tegen medische kosten verzekeren. Er zijn Nederlandse tussenpersonen in het zuiden van Spanje die je daarbij kunnen helpen. Voor medische zorg, allerlei verzekeringen, hypotheek etc heb ik kontakt met Hypotienda die voor mij van alles regelde.